Omgeving

Mesch is gelegen in het Zuidelijkste puntje van Nederland, aan de grens met de Voerstreek in België. Het dorpje Mesch zelf is een idyllisch dorpje met oude boerderijen en holle wegen, omringd door hoogstam fruitgaarden en heuvels.

 


Door Mesch lopen verschillende fiets- en wandelroutes.
Het vertrekpunt van het welbekende
Pieterpad ligt 1 kilometer buiten Mesch.
Ook de ANWB Mergelland route (110 km)
is beslist een aanrader.
In de oude dorpskern van Eijsden
kunt u (met fiets) met het voetveer
de Maas oversteken naar Lanaye (België).

Mesch is de ideale basis om diverse uitjes en dagtrips te ondernemen (zie ook "nuttige links").

Wij informeren u graag over de mogelijkheden.

Geschiedenis van Mesch ("Misj" in dialect)
Mesch wordt reeds genoemd in 882. In dat jaar bevestigt koning Arnulf Mesch als gift aan het Mariënstift in Aken. De nederzetting is echter al veel ouder. Op de Steenberg, aan de rand van Mesch, is een Romeinse begraafplaats aangetroffen. En bij opgravingen in 1979 en 1986 zijn in de omgeving van de Steenbergweg zelfs vuurstenen voorwerpen uit de prehistorie gevonden. Het materiaal wordt op een ouderdom van 12.000 jaar geschat. Men vermoedt dat rendierjagers hier een uitkijkpost annex werkplaats hebben gehad.

Tot 1794 blijft Mesch een vrije rijksheerlijkheid onder supervisie van de proost van het stift in Aken. Na de Franse Revolutie wordt Mesch een zelfstandige gemeente, tot zij in 1943 bij de gemeente Eijsden wordt gevoegd.

Bezienswaardigheden/wetenswaardigheden
In de 9e eeuw stond in Mesch, een fraai weg-van-de-snelweg gelegen dorp, al een kerkje. De Sint Pancratiuskerk is volgens velen de oudste kerk van Limburg en mogelijk door keizer Karel de Grote voor Akense kanunniken gesticht. Het zou zelfs een van de oudste nog bestaande gebouwen van Nederland kunnen zijn.

De huidige kerk vindt zijn oorsprong in een Karolingische veldkapel, gebouwd omstreeks het jaar 800, wat de kolenzandsteen (zichtbaar links naast de ingang) en de visgraatverbanden ons kunnen doen geloven. De hoofdvorm van de gemeenschapsruimte - de elementaire vorm van de zaal - herinnert met de vlakke houten zoldering aan de vroegste geschiedenis. De tijd stond evenwel niet stil: in de 15e eeuw trok men een nieuw gotisch koor op en in de laatste jaren van de 19e eeuw was een verlenging van het schip in westelijke richting voltooid. Toen werd ook een nieuwe toren, na instorting van de oude, gebouwd. In 1969 werd het geheel gerestaureerd. Binnen vinden we de houten reliekhouder in de vorm van patroon Sint Pancratius, als ridder met een opening in de borst, uit de 17e eeuw.

Pancratius, de patroonheilige, stierf op veertienjarige leeftijd als martelaar. Hij wordt aangeroepen als beschermer tegen kinderziektes. De jaarlijks terugkerende en drukbezochte kinderzegening is daar een uiting van. Al in de 19e eeuw trokken pelgrims uit het Belgische grensgebied en de omgeving van Mesch naar de kerk om Pancratius’ hulp in te roepen tegen kinderziektes, eczeem, huiduitslag en jicht. De bedevaart heeft zich op kleine schaal tot op heden gehandhaafd. In de kerk staat een houten beeld van Sint Pancratius met daarin, zichtbaar achter glas, een relikwie. In de kerk kunt u een noveenkaars kopen die gegarandeerd negen dagen brandt. (3023) Bij de kerk staat een monument ter ere van Sint Pancratius die samen met Servatius en Bonifatius de drie IJsheiligen vormt. Hun naamdag wordt gevierd op 12, 13 en 14 mei. Volgens de volksweerkunde is het dan koud en guur weer.



Het oorlogsmonument aan de Grijzegraaf illustreert dat op 12 september 1944 de eerste bevrijders (Amerikanen) hier Nederland binnenkwamen.
Zij behoorden tot de Old Hickory Divisie.
Een onderdeel daarvan was het 113e Cavalerie-eskadron, bijgenaamd Red Horse.
In 1994 is ter gelegenheid van de vijftigjarige bevrijding, een nieuw aangelegde straat in Mesch hiernaar genoemd: de Red Horsestraat.
 
De huidige Laathof (Langstraat 3) dateert uit 1721 en behoorde tot het Mariënstift in Aken. Jaarlijks moesten de ‘laten’, de halfvrije burgers, hun cijnzen betalen aan de Laathof.
De oorsprong van deze Laathof gaat zeker terug tot vóór 1450. De administratie en de rechtspraak in de vrije rijksheerlijkheid Mesch vonden ook plaats in de Laathof.
Op de hardstenen latei boven de ingang staat een Latijnse tekst. In het Nederlands vertaald luidt deze als volgt: "Schep mij een zuiver en rein hart en vernieuw mijn kunde."
Met name bij het boerderijtje op de Stenenberg (bij de Steenbergweg) zijn veel opnamen gemaakt voor de televisieserie "Dagboek van een herdershond"

Natuur/cultuur/recreatie
Ten oosten van Eijsden en ten noordwesten van Mesch werd in 2003 een nieuw bos met een grote variatie aan bomen en struiken aangelegd: het Mescher Plukbos. Dit bos (ca. 7 ha groot) is het tastbare resultaat van een samenwerkingsverband tussen onder meer de gemeente Eijsden en Stichting Het Limburgs Landschap, waarbij het enkele jaren geleden door de provincie Limburg ingezette beleid om meer bos in de provincie te krijgen mede wordt uitgevoerd. De naam is afgeleid van het naburige dorpje Mesch en de functie die het bos zou kunnen vervullen. Bezoekers kunnen namelijk de aanwezige bosvruchten in het oogstseizoen plukken. Karakteristieke soorten van het bos zullen onder meer beuk, haagbeuk, zomereik en walnoot worden (3000).

 

©Copyright 2007 | LvdB